Polsko-francuski układ wojskowy - Paryż, 4 stycznia 1940 r.

 

Rząd polski i francuski, powołując się na umowy francusko-polskie z 1921 i z 1925, jak i na protokół z 4 września 1939, pragnąc współpracować nad rekonstrukcją wojska polskiego, doszły do następujących dyspozycji:

Art. I. Wojsko polskie ze swym naczelnym dowództwem zostanie odtworzone na terytorium francuskim.

Art. II Wojsko polskie podlegać będzie polskim naczelnym władzom. Aż do czasu ustania działań wojennych wojsko polskie, jako wojsko sprzymierzone, pozostanie pod rozkazami naczelnego wodza wojsk francuskich, dowodzącego siłami lądowymi.

Art. III. Wojsko polskie uzupełniać się będzie obywatelami polskimi następujących kategorii:

1) wojskowi przybywający z Polski,

2) rezerwiści powołani pod broń na terytorium Francji lub gdzie indziej,

3) rekruci powołani pod broń na terytorium Francji, lub gdzie indziej, drogą poboru,

4) ochotnicy (...)

Kadry wojska polskiego będą mogły być, na żądanie polskiego naczelnego dowództwa, uzupełnione lub wzmocnione żołnierzami francuskimi w tym celu odkomenderowanymi.

(…)

Art. IX. Sumy potrzebne na organizację, wyekwipowanie i utrzymanie armii polskiej we Francji, jak i służb ministerstwa spraw wojskowych, będą wypłacane przez rząd francuski i zaliczane na rachunek rządu polskiego. (...)

Za: T. Tarnogrodzki, Od Westerplatte do Berlina, Warszawa 1979, str. 123-124

 

A. Komu podlegać miało wojsko polskie pod względem politycznym, a komu pod względem operacyjnym?

B. Wymień źródła rekrutacji żołnierzy.

C. Przedstaw sposób finansowania armii polskiej we Francji.