ikona - w sztuce bizantyjskiej i wschodniochrześcijańskiej obraz sakralny wyobrażający sceny biblijne, sceny liturgiczno-symboliczne oraz osoby święte; ikony najczęściej wykonywane są na drewnie, a ich cechą charakterystyczną jest tredycyjny schemat przedstawień; od XIV w. często obraz pokrywano złotą lub srebną blachą (z wyjątkiem twarzy i dloni portretowanych postaci) i przyozdabiano klejnotami.