karawela - rodzaj żaglowego okrętu wojennego rozpowszechnionego w XIV-XVI w. głównie we flotach Hiszpanii i Portugalii;  karawela była okrętem  2 wysokich kasztelach (nadbudówkach), wyposażonym w trzy maszty i ożaglowaniu rejowym obu wyższych masztów oraz ożaglowaniu skośnym (łacińskim) trzeciego masztu - ożaglowanie łacińskie umożliwiało manewry przy bocznym wietrze; konstrukcja kadłuba karaweli umożliwiała rozmieszczenie na jej pokładzie artylerii - zwykle jej uzbrojenie składało się z 4-6 dział, a załoga liczyła ok. 50 ludzi.