gen. Leopold Okulicki

Okulicki Leopold (1898-1946) - generał Wojska Polskiego; w 1913 r. wstąpił do Związku Strzeleckiego, w latach 1914-1917 służył w Legionach Polskich, a od 1918 r. w Wojsku Polskim; w okresie międzywojennym pełnił różne funkcje sztabowe; po klęsce we wrześniu 1939 r. wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski, a po jej rozwiązaniu do Związku Walki Zbrojnej; w I 1941 r. we Lwowie został aresztowany przez NKWD i uwięziony - po podpisaniu umowy Sikorki-Majski został zwolniony z więzienia - w armii tworzonej przez gen. Władysława Andersa objął stanowisko szefa sztabu armii, a następnie dowódcy 7. dywizji piechoty. Jako cichociemny został przerzucony do kraju w maju 1944 r.; 27 VII 1944 r. został komendantem głównym organizacji „Nie”, a po upadku powstania warszawskiego i udaniu się do niewoli gen. Tadeusza Komorowskiego został ostatnim dowódcą Armii Krajowej; 19 I 1945 r. wydał rozkaz o rozwiązaniu Armii Krajowej; w III 1945 r. został podstępnie aresztowany przez NKWD, a następnie w Moskwie w tzw. procesie szesnastu skazany na 10 lat więzienia; zmarł w 1946 r. w więzieniu.