przywilej jedlneńsko-krakowski - przywilej nadany szlachcie polskiej przez Władysława Jagiełłę  w w 1430 r. w Jedlni i potwierdzony w 1433 r. w Krakowie w zamian za zgodę na objęcie tronu polskiego po jego śmierci przez jego syna, Władysława; król zatwierdzał w nim wszystkie dotychczasowe przywileje szlachty i duchowieństwa oraz zapewniał szlachcie nietykalność osobistą i majątkową bez prawomocnego wyroku sądowego - król zobowiązywał się: neminem captivabimus nisi iure victum (nikogo nie uwięzimy bez wyroku sądowego); ponadto szlachta uzyskała wyłączność na piastowanie godności kościelnych.