unia mielnicka - umowa zawarta pomiędzy polskim sejmem a litewską radą wielkoksiążęca  w okresie bezkrólewia po śmierci Jana I Olbrachta w 1501 r. w Mielniku, mającą na celu zacieśnienie więzi między obu państwami, która przewidywała wspólny wybór panującego wspólne narady nad najważniejszymi sprawami państwowymi i wzajemną pomoc panów polskich i litewskich; unia mielnicka nie weszła w życie.