Polska Organizacja Wojskowa (POW) – tajna organizacja założona z inicjatywy Józefa Piłsudskiego 22 X 1914 r. w Warszawie. Jej głównym zadaniem było organizowanie akcji dywersyjnych na tyłach wojsk rosyjskich. W 1917 r., w związku z przejściem na pozycje prokoalicyjne, podjęła działania przeciw Niemcom. Komendantem głównym POW był Józef Piłsudski, a po jego internowaniu w wyniku kryzysu przysięgowego (lipiec 1917 r.) – Edward Śmigły-Rydz. Jej liczebność wahała się od kilku do kilkunastu tysięcy członków. Odegrała pierwszoplanową rolę podczas rozbrajania Niemców i Austriaków w listopadzie 1918 r. Stanowiła siłę zbrojną rządu tymczasowego Tymczasowy Rządu Ludowego Republiki Polskiej (rządu Ignacego Daszyńskiego). W grudniu 1918 r. weszła w skład Wojska Polskiego.