Sejm Ustawodawczy (1921-1922) – jednoizbowy organ władzy ustawodawczej wybrany w celu uchwalenia konstytucji. Został wyłoniony w drodze wyborów, które odbyły się 26 stycznia 1919 r. na terenach wyzwolonych, a jego skład został uzupełniony polskimi posłami do parlamentów zaborczych tych ziem, na których wybory nie mogły się odbyć. Marszałkiem Sejmu Ustawodawczego został związany z narodową demokracją Wojciech Trąmpczyński. 20 II 1919 r. Sejm Ustawodawczy przyjął uchwałę o powierzeniu Józefowi Piłsudskiemu dalszego sprawowania urzędu Naczelnika Państwa nazywaną Małą Konstytucją, zaś 17 III 1921 r. uchwalił Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej – tzw. Konstytucję marcową. Rozwiązał się 27 XI 1922 r.