Alkibiades (450-404 p.n.e.) spokrewniony z Peryklesem polityk i wódz ateński; podczas wojny peloponeskiej dwukrotnie sprawował urząd stratega; był inspiratorem i jednym z wodzów zakończonej klęską tzw. wyprawy sycylijskiej przeciwko Syrakuzom; sam jednak został z niej odwołany w związku z oskarżeniami o świętokradztwo - w obawie przed wyrokiem schronił się w Sparcie, a następnie uciekł do Persji; wkrótce uzyskał przebaczenie Ateńczyków i w latach 411-407 dowodził działaniami floty ateńskiej w Jonii, odnosząc kilka znaczących zwycięstw, a powrocie do Aten w 407 r. p.n.e. został naczelnym wodzem; ponownie popadł w niełaskę po klęsce floty ateńskiej u przylądka Nition, a po kolejnej porażce ateńskiej pod Aigospotamoj  w 405 r. p.n.e. uciekł do Persji, gdzie został zamordowany.