Elżbieta I Wielka (1533-1603) - córka Henryka VIII z dynastii Tudorów i Anny Boleyn, po śmierci Marii I Tudor w 1558 r. została królową Anglii i Irlandii; po objęciu władzy doprowadziła do prawnego uznania protestantyzmu; nigdy nie wyszła za mąż i była znana jako „Królowa Dziewica”; uwięziła, a następnie skazała na śmierć królową Szkocji  Marię Stuart - jej egzekucja zaostrzyła trwający od lat konflikt angielsko-hiszpański i doprowadziła w 1588 r. do ataku hiszpańskiej Wielkiej Armady na Anglię, zakończonej jej zagładą u wybrzeży Wielkiej Brytanii; okres panowania Elżbiety I charakteryzował się rozkwitem gospodarczym i kulturalnym, który był możliwy dzięki otwarciu po pokonaniu Hiszpanii krajów pozaeuropejskich dla angielskiego handlu, rzemiosła i żeglugi.