Nowotko Marceli (1893-1924) – polski działacz komunistyczny; od 1916 r. działał w Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, a od 1918 w Komunistycznej Partii Polski, pełniąc w niej ważne funkcje; podczas wojny polsko-bolszewickiej współpracował z Armią Czerwoną; w latach 1935-1939 był więziony za działalność komunistyczną.

Marceli Nowotko latach 1939-41 uczestniczył w tworzeniu sowieckich struktura władzy w zagarniętym przez ZSRR okręgu białostockim, a po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej udał się do Moskwy; był członkiem grupy inicjatywnej polskich komunistów, która w grudniu 1941 r. została przerzucona do Warszawy, a w styczniu 1942 r. utworzyła Polską Partię Robotniczą – Nowotko został pierwszym I sekretarzem Komitetu Centralnego PPR; Marceli Nowotko został zamordowany 28 listopada 1942 r.; okoliczności jego śmierci nie zostały do końca wyjaśnione, ale o przeprowadzenie zamachu został oskarżony przez władze partyjne  Bolesław Mołojec.