google.com, pub-4343798278943342, DIRECT, f08c47fec0942fa0

google.com, pub-4343798278943342, DIRECT, f08c47fec0942fa0

A A A

zjazd paryski – zjazd działaczy kilku grup socjalistycznych, który odbył się w listopadzie 1892 r. w Paryżu, uważany za początek istnienia Polskiej Partii Socjalistycznej; na zjeździe został sformułowany „Szkic programu Polskiej Partii Socjalistycznej” zawierający obok postulatów ekonomicznych i społecznych – hasło odbudowy niepodległego państwa polskiego; w niepodległej Polsce miały obowiązywać następujące zasady ustrojowe: bezpośrednie, powszechne, tajne głosowanie, równouprawnienie narodowości wchodzących w skład Rzeczypospolitej, równość obywateli bez względu na płeć, narodowość, rasę i wyznanie, wolność zrzeszania się („zmów robotniczych”), wolność słowa, druku, stowarzyszeń, bezpłatne nauczanie, podatek progresywny, a zakresie praw socjalnych przewidywano m.in. ośmiogodzinny dzień pracy, równą płacę dla mężczyzn i kobiet, zakaz pracy dzieci do lat 14, ubezpieczenia chorobowe i emerytalne, stopniowe uspołecznianie ziemi i środków produkcji; głównymi metodami walki miały być strajki, manifestacje, składanie petycji do władz, a w szczególnych wypadkach – „użycie środków gwałtownych”; wśród 18 uczestników zjazdu byli m.in.: Stanisław Wojciechowski, Stanisław Grabski, Edward Abramowski, Bolesław Limanowski.